นานมากแล้วที่ไม่ได้กลับมาเยี่ยมบ้านหลังนี้
กลับมาครั้งนี้ก็คงเหมือนหนีร้อนมาพึ่งเย็นละมั้ง
อะไรจะสงบเท่าบ้านเราเป็นไม่มีอีกแล้ว
ผ่านไปเป็นปีแล้วหลังจากไดหน้าล่าสุด
ห่างหายไปนานด้วยเหตุผลหลายอย่าง
ครั้งนี้กลับมาก็ตั้งใจไว้ว่าจะกลับมาบ้านนี้ให้บ่อยที่สุดเท่าที่จะทำได้
คงเป็นที่เดียวที่อาจจะปลดปล่อยอะไรบางอย่างออกจากใจไปได้บ้าง
พักนี้เรื่องเยอะเหลือเกิน ชีวิตมันจะวุ่นวายอะไรกันนักหนา
แต่อย่างว่าละนะ ทุกอย่างมันอยู่ที่ใจเรา พยายามทำใจให้ร่มๆเข้าไว้ อาจจะดีขึ้น
แต่ทุกอย่างมันคงต้องใช้เวลา ปุบปับจะมาดีวันดีคืนคงไม่ง่ายนักสำหรับคนอย่างเรา
เฮ้ออออ เหมือนหายใจไม่ออก หาทางออกไม่เจอ - -"
- เสียใจมากที่รับรู้ว่าคนที่แคร์ความรู้สึกกันอยู่มีความคิดแบบนั้น
- น้อยใจที่คนที่เรารู้สึกดีด้วยเค้าไม่ได้ใส่ใจอะไรเรามากไปกว่าคนที่คุยด้วยสนุกๆแก้เบื่อ
- คิดถึงความหลังที่ไม่รู้ว่าจะคิดถึงไปทำไมเพราะมันไม่ใช่ความหลังที่สวยงามนัก
- เหนื่อยกับความรู้สึกเข้าข้างตัวเองมากไป
- พยายามเอาตัวออกจากเรื่องทุกเรื่องที่ทำร้ายตัวเองอยู่ แต่ยังเข้มแข้งไม่พอ
- เหงา ที่สุด........